My Experince at Symbiosis from Ms. Quadsia from Afghanistan

میان درد نا باور 

در این اندوه بی پایان 

ازاین تاریکی یی مبهم 

و از این شهر سرا و پا غم 

به یاد اور شکوهت را 

تو خورشیدی طلوع ات را 

بیا بر بام بارانی 

بزن تار خراسانی 

بشوی شب را ز اندوه اش

خیابان کن چراغانی 

ز تلخی ها نمیگویم 

تو میدانی تو میدانی 

بزن بوسه شادی را 

بگو شعر رهایی را 

بخوان آهنگ سر مستی 

تو درد مشترک استی

 

از گذشته ی دور آرزو داشتم که تحصیلات خود را در کشور هند انجام بدهم. خوشبختانه در سال ۲۰۱۸ این فرصت برایم مساعد شد و برای ادامه تحصیل در مقطع ماستری بورسیه از بنیادآسیا بدست آوردم. از این‌رو خیلی خوشحال هستم که همین‌اکنون محصل مقطع ماستری رشته روابط بین الملل در دانشگاه بین المللی سمبویسیس هستم. امیدوارم از این فرصت تحصیلی استفاده اعظمی نموده به اندوخته‌های علمی خود بیفزایم تا بتوانم بعد از إتمام این دوره تحصیلی مصدر خدمت به ملت و دولت خود باشم.

من حدود بیشتر از یک سال میشود که در این دانشگاه هستم و در این مدت آموخته ها و تجارب زیادی بدست آوردم. با تفاوت های زیادی مواجه شدم. تنوع فرهنگی کشور هندوستان، صلح و ثبات این دیار و وحدت و همدلی شهروندان این کشور بزرگ که با وجود تفاوت و تنوع فراوان زبانی، دینی و فرهنگی وحدت و یگانگی شان را حفظ کرده اند. این امر برایم خیلی ارزنده و آموزنده بوده است.

در مدت اقامتم در این شبه قاره خیلی روزهای خوبی را سپری کرده ام. با اشتراک در رویدادهای فرهنگی شناخت زیادی با فرهنگ های مختلف پیدا کردم. هر کدام از محافل و برنامه های علمی-فرهنگی که در آن اشتراک کرده ام ارزش و اهمیت زیادی برایم داشته است. روزی که در محفل افتتاحیه این دانشگاه در Noida اشتراک کردم و دیدم که دانشجویان از کشورهای مختلف جهان، با فکر و فرهنگ گوناگون و شیوه زنده گی متفاوت یکجا جمع شده اند و برای کسب دانش و مهارت تلاش می کنند برایم شگفت انگیز بود. این رویداد برایم حس خوبی ایجاد کرد، خیلی خود را خوشحال و خوش شانس فرض کردم که من نیز توانسته ام در این جمع بزرگ باشم و عضوی از خانواده ی علمی جهانی شوم. اشتراک در این برنامه سبب شد تا دوستانی از کشورهای مختلف داشته باشم. اکنون بهتر درک می کنم که جهان یک دهکده ی کوچک است، تفاوت فکر و فرهنگ سبب دوری مردم از همدیگر شده نمی تواند. فکرمی کنم خیلی اندوخته های بزرگی در این مدت کسب کرده ام، دوستان خوبی پیدا کرده ام و تجربیات فوق العاده ای بدست آورده ام. در واقع مدتی که برای تحصیل در این کشور هزار فرهنگ سپری کرده ام از بهترین و خاطره انگیز ترین روزهای زندگی ام بوده است.

در پایان می خواهم عنوان کنم که من به عنوان یک شهروند أفغانستان، کشوری که سال ها درد و رنج و الم را تجربه کرده است، بر این باور هستم که ما جوانان با کسب دانش نوین و درک رسالت و مسئولیت خویش می توانیم وطن خویش را از بحران ها و طوفان ها نجات بدهیم و در مسیر پیشرفت، تعالی، صلح و ثبات هدایت کنیم. من تعهد می سپارم که در راستای تحقق این امر مهم و شکوه و شگوفایی مام میهن تمام تلاش و توان خود را به کار خواهم برد تا مردم أفغانستان به آرزوی دیرینه شان که همانا صلح و رفاه هست دست پیدا کنند و کشورمان دارای جایگاه و وجهه ی شایسته ای در میان سایر کشورهای جهان گردد.

به امید أفغانستان آرام و آباد و جهانی مملو از صلح و صمیمیت



با مهر

قدسیه غفاری